Duygusal zekâ kitabında, Daniel Goleman amigdala’nın önemini anlatmış, duygularımızın zekâmızı nasıl etkilediğini göstermiştir. Ancak sürüngenlerde tek var olan amigdala değildir. Bir kobra yılanı hayatta kalabilmek için yemek yer, su içer, bu işlemler hipotalamustan düzenlenir. Sürüngenlerle memeliler ve insanlar arasında var olan farklılık sürüngenlerin vücut ısılarını kontrol edememeleri, soğuk kanlı olmalarıdır. İnsan ve diğer memelilerin hipotalamusunda vücut ısısını kontrol eden nöronlardan oluşan bir çekirdek mevcuttur. Kobra yılanı acıktığında duyularına güvenir, çatallı dili havadaki kokuları alır, muhtemel tehlikeleri ve fırsatları beyninde değerlendirilmek üzere ağzının içinde bulunan koku organına yönlendirir. Yılanlarda diğer canlılarda olmayan bir duyu organı vardır, ben bunu ekstra duyu (6. his) olarak adlandırıyorum. Yılanlar, termal kamerada var olan ısıya duyarlı reseptöre sahiptir. Bir fareyi gece zifiri karanlıkta kolayca bulabilirler. Sürüngenler ve tüm diğer canlılarda var olan ortak bir özellik üreme ve çoğalma arzusudur. Hipotalamus bu işlevi hipofiz bezinden hormon salgılatmak suretiyle gerçekleştirir. İnsan hücrelerden oluşuyor, aynaya baktığımızda gördüğümüz yüzümüz aslında 200 milyar hücreden başka bir şey değil. Genetik kodlarımız, bizi bilinçli zihnimiz dışında, kontrol ediyor. Üreme ile çoğaldığımızda aslında, genetik kodlarımızın yarısı çocuklarımıza geçmektedir.

Öğrenme; birçok kişi öğrenmenin bilinçli olduğunu düşünür ancak gerçek biraz farklı. Şimdi anadilinizi öğrendiğiniz o ilk günlere gidin, bir şey hatırlıyor musunuz? Hayır. Öğrenmek için bilinçli çaba harcayabilirsiniz, bir şeyi öğrenmeyi isteyebilirsiniz, fakat öğrenme işlevi bilinç dışıdır, genetik beynin görevidir. Çoğu insanın ehliyeti var, araba kullanıyorlar. İlk başladıklarında genetik beyinleri araba kullanmayı öğrenmediğinden bilinçli çaba gerekir. Bilinç dışı zihin araba sürmeyi öğrendiğinde arabayla uzun bir yolculuğa çıktığınızda, arabayı genetik beyniniz kullanır. Siz, yani sizin ben kısmınız çevreyi izlerken ya da yanınızdaki biriyle konuşurken genetik beyniniz sizi gideceğiniz yere götürür. Öğrenme, korteksin bilinç dışı kısmında gerçekleşir. Öğrenme kapasitemiz nedir? Aslında sınırsızdır, Guyton Text Book Medical Physiology kitabına göre, öğrenme nöronlar arasında dendrid adı verilen kısa bağlantılar oluşmasıyla gerçekleşir. Nöronlarda iki yüz ila 200 bin arası dendrid var olduğundan ve bunların birbiriyle sınırsız bağlantı yapabileceğinden dolayı öğrenme sınırsıdır. Şimdi düşünün, yüz yaşında yaşlı bir dede ile karşılaştığınızda ona adınızı söylerseniz sizin adını öğrenir. Yani öğrenme işlevinde yaş sınırı da yoktur. Tabiî ki demans gibi organik bir rahatsızlık yoksa. Şekil 2’de tekrarın öğrenmeye etkisi görülüyor. Burada başparmak hariç diğer dört parmakla bir sıra dâhilinde iş yapılıyor ve fMRI denilen fonksiyonel manyetik resonans görüntüleme yöntemi ile alınan resimler görülüyor. Trained (deneyimli işi daha önce yapmış) ve Control (kontrol grubu) gruplarında başlangıç ve bir süre geçtikten sonra beyinde daha çok alanın fonksiyon gördüğünü izleyebilirsiniz.